P.VIJAYAKUMAR

Friday, February 17, 2017

                     ഒരിക്കൽക്കൂടി
                     
ഒരേ വരം നിന്നെ-
യടുത്തു കാണുമ്പോൾ,
മഹാദുഃഖാദുഃഖ-
പ്രപഞ്ചചാലക-
പ്രചണ്ഡനിർഝരി!
ഒഴുക്കിലെന്നെ നീ
പിളർക്കുമെങ്കിലും,
ഒടിയുമെല്ലുകൾ
ചിതറുമെങ്കിലും,
കടലാസിൻ തുണ്ടായ്‌
നുറുങ്ങുമെങ്കിലും,
എനിക്കു പ്രാണനാ-
ണുറഞ്ഞു പോം വിധി.
വെറുക്കുവാനാകാ-
വെളിച്ചമാണഴൽ.
ഒരേ വരം നിന്നെ-
യടുത്തു കാണുമ്പോൾ:

വിളർത്ത നക്ഷത്ര-
പ്പനി വിളക്കിന്റെ
ചുവട്ടിലെ രാത്രി
ഒരിക്കലും കൂടി.
കരൾക്കുരുക്കുക-
ളഴിഞ്ഞു പോകാതെ
നുകർന്നുദിക്കുന്ന
പകലൊന്നും കൂടി.

അറിയാപ്പക്ഷി ത-
ന്നലിയും പാട്ടിലെ-
യലയിൽ മുങ്ങുവാ-
നൊരു നാളും കൂടി.
എനിക്കു പിന്നിലു-
ണ്ടൊരുവ, നെന്തിനോ
വിളിക്കയാണവ;-
നവന്നു വേണ്ടിയാ-
ണതിന്നു മാത്രമാ,-
ണൊരുത്തരം വരെ,
ഒരു തീരം വരെ....

വഴികളായിരം
പിരിഞ്ഞു നെഞ്ചിലെൻ
വ്യഥ ജ്വലിക്കുവാ-
നൊരു നാളും കൂടി.                                   
കടലുകളില്ലാ-
ക്കരകൾ കാണുവാൻ,
നുരയെരിയാത്ത
കടലും കാണുവാൻ,
ദിശകളെട്ടിലും
പുകഞ്ഞു പായുവാൻ,
വെറുതെ കത്തുവാ-
നൊരു നാളും കൂടി.

പ്രണയിനി നീട്ടും
തണുത്ത കൈവിരൽ
തളിർത്തു നാഡികൾ
നിറഞ്ഞു പൂക്കുന്ന
വസന്തമെത്തുവാ-
നൊരു നാളും കൂടി.
ജ്വലിക്കുമംബികേ!
നിഴലുറങ്ങുന്ന
ജ്വരപഥങ്ങളി-
ലൊരു പാപം കൂടി.

അലിഞ്ഞു തീരാത്ത
മെഴുതിരികളാം
മിഴികളാലെല്ലാം
തെളിച്ചു കാലത്തെ
ചികഞ്ഞുരുകുവാ,-
നൊരു നാളം കൂടി.

എനിക്കു താങ്ങാത്ത
തിരകളിൽക്കൂടി
പിടഞ്ഞു താണുയർ-
ന്നിടഞ്ഞു നീങ്ങുവാൻ
ഒരു ദിനം കൂടി
ഒരു പകൽ കൂടി
                                         ഒരു സന്ധ്യ....ഒരു...

Monday, September 26, 2016


നിലാവ്‌

അലയും കാറ്റിനെ
സുഗന്ധമാക്കണം.
പടർവ്വള്ളിക്കകം
കരുത്തു പാകണം.
വെറും ചെടികളെ
മഹാവൃക്ഷങ്ങളാ-
യുണർത്തണം; ചാരെ-
യൊടുങ്ങാ ശോകത്തി-
ന്നിരവിലാഴുമീ
കരിങ്കൽപ്പാളിയെ
അഹല്യയാക്കണം.

മണൽത്തരികൾ തൻ
വിളക്കിൽ നക്ഷത്ര-
ത്തിരി കൊളുത്തണം.

ഇടവഴി മഹാ
                      പഥമായ്‌ മാറ്റണം.
കുരുന്നു പൂക്കൾ തൻ
പ്രഭാതമെത്തണം.

വെറും മനസ്സിനെ-
യനന്തമാക്കണം.
വെറും കരങ്ങളെ
ചിറകായ്‌ മാറ്റണം!

അകങ്ങളിൽ നിറ-
ഞ്ഞുണർന്നു കത്തണം,
തെളിക്കണം, പൊട്ടി-
ത്തകരുമെന്നെ നീ!-
എനിക്കു രാത്രി തൻ
കിനാമേഘങ്ങളേ!
എനിക്കെന്നക്ഷര
നിലാപ്രപഞ്ചമേ!


Saturday, October 10, 2015

വരാത്ത ഒരാൾ

ആരുണ്ടെനിക്കെന്നുയിർക്കടൽ പങ്കിടാൻ?
ആരുണ്ടെനിക്കെന്റെ സാഗരം കേൾക്കുവാൻ?
തീരാവെയിലിലിടവം ചൊരിയുവാൻ?
ഓർക്കുമ്പൊളൊക്കെയെൻ നെഞ്ചിൽ മിടിക്കുവാൻ?
ഏതോ വഴിയിലെ ഗാനമായെത്തുവാൻ?
ഈ മരക്കൊമ്പിലെയീറൻ പകൽകളേ,
ചീറിയെത്തും കാറ്റിന്നങ്കണഗീതമേ,
ഒറ്റയ്ക്കു തീയിൽ നടക്കുന്ന പാന്ഥരേ,
ഒന്നും പറയാതെ കത്തും വസുന്ധരേ,
നീയോ, നിനവോ, തിരിച്ചറിയാത്തൊരെൻ
നേരോ? തിരകളിൽ നീറുന്ന ദൂരമോ?
പൊട്ടിയ നക്ഷത്രച്ചില്ലിലെയക്ഷരം
തൊട്ടു വായിക്കാൻ തിളയ്ക്കുന്ന മേഘമേ,
ആരുണ്ടെനിക്കെന്റെ രാവു പകുക്കുവാൻ?
ആരുണ്ടെനിക്കെന്റെയെന്നോടു ചേരുവാൻ?
ദൂരങ്ങളോർക്കാത്ത പാത തൻ നെഞ്ചിലെ
നേരൊപ്പിയെല്ലാം തികഞ്ഞു നടക്കുവാൻ.
മോഹങ്ങളേ! നിങ്ങളെന്നെപ്പിളർക്കുക;
ഞാനിങ്ങയുതായുതം തരിച്ഛിന്നമായ്,
ലോകങ്ങളൊക്കെപ്പറന്നു തെളിയട്ടെ.
വാഴ്‌വില്ല, ഞാനില്ല, നീയുമില്ലാത്തൊരു
ആരംഭ മന്ത്രസംഗീതകാലങ്ങളെ
നെഞ്ചാലെയൊപ്പിപ്പുലർന്നു പുലരട്ടെ.
ദുഃഖങ്ങളേ,- നിങ്ങളെന്നെത്തെളിക്കുന്ന
രത്നങ്ങളേ-,നേരമില്ലാത്ത തീരത്തി-
ലെന്നെത്തൊടുത്തു പിന്മാറി മറയുക.
സന്ധ്യയാ;ണിറ്റിറ്റിഴഞ്ഞന്ധകാരങ്ങൾ...

ഒറ്റയാൻ, നെഞ്ചു പുകഞ്ഞു പൊരുതുന്നൊ-
രൊറ്റനാമം മാത്രമോർക്കാനറിയുവോൻ
എന്നിൽ നിറങ്ങൾ തൻ നാകപരാഗമായ്‌,
വന്നു,മകന്നും, തെളിഞ്ഞും, മറഞ്ഞും,
നിൽക്കാതെരിയുന്ന മേഘകണികകൾ.
എന്തുണ്ടൊരു വഴി പെയ്തു തിമർക്കുവാൻ?

 ആരുണ്ടെനിക്കെന്നഴികൾ തകർക്കുവാൻ?
ആരുണ്ടെനിക്കു ചിറകുകൾ നൽകുവാൻ?
ഇപ്രപഞ്ചത്തോളം ചിന്ത പറക്കുവാൻ?
ഈ ഭൂമിയെപ്പോൽ പ്രണയിച്ചെരിയുവാൻ?
എത്തുമൊരാ,ളെന്നൊരേകാന്ത ദാഹത്തി-
ലറ്റു പോകും തന്ത്രി പോലെൻ ഞരമ്പുകൾ.
ആരുണ്ടെൻ മണ്ണിനെയാകാശമാക്കുവാൻ?
ഏകാന്തയാത്രയിൽ ദ്വീപുകളാകുവാൻ?

എല്ലാമരികിലുണ്ടെന്നാലകലെയെ-
ന്നെല്ലാ ദിനവുമുദിച്ചസ്തമിക്കയാൽ,
ദുഃഖങ്ങളേ, നിങ്ങളെന്നെപ്പുലർത്തുക!
സ്വപ്നങ്ങളേ, നിങ്ങളെന്നെ നയിക്കുക!


Sunday, April 19, 2015

നീ വിളിക്കുമ്പോൾ

മരണമേ,
നീയെന്നെ
വന്നു വിളിക്കുകിൽ,
പല വാതിൽ ചാരി-
പ്പിടഞ്ഞു
തകർന്നു ഞാൻ
മതിവരാതെങ്ങനെ-
യെന്നു പിന്മാറിയാൽ,
ഒരു നല്ല
ദിനമോതി
മഞ്ഞിൽ
നീ മറയണം.
ഒരു കോടി നിഴൽനേര-
ക്കടലുകൾ കടക്കണം.
അതിൽ നുരയും ദുരിതമുറ
പാർത്തു നീ
കനിയണം.

അറിയാതെ
രാത്രി
കൊഴിഞ്ഞു വിടരണം.
അലയാഴി പോലഴൽ
എന്നിൽച്ചിലമ്പണം.
അതിരില്ലാതെന്നുയിർച്ചിറകുകൾ
പറക്കണം.
കനവിൽ ഞാൻ
കണ്ടൊരലിവെന്നെ-
പ്പൊതിയണം.

മരണമേ,
എന്നെ
മറന്നു പറക്കണം.
ഇവിടെത്താച്ചില്ലകളിൽ
എന്നെ
മറക്കണം.

Saturday, July 19, 2014

പെയ്യാത്ത മഴ


ഇന്നലെപ്പെയ്ത മഴയിന്നു പെയ്യുമെ-
ന്നെന്തിനോ ഞാനോർത്തു നിൽക്കെ,
രാവിൻ ചിലമ്പിച്ച കാലൊച്ച കേൾക്കെയെൻ
ഓർമ്മകളായിരമുദിക്കെ,
ഇലകൾ തന്നാർത്തനിഴൽനാദത്തിൽ മഞ്ഞിന്റെ
ഹൃദയമലിഞ്ഞു മിടിക്കെ,
കബനി നീയെന്റെയീ സിരകളിലെയഗ്നിയായ്‌
ഉറയുന്നു, നുരയുന്നു ശോകം.
ഒരു പൂവു വിടരില്ല, ഒരു കാറ്റു മിണ്ടില്ല,
അരികിലൊരു പക്ഷിയെത്തില്ല.
പടി പാതി ചാരി വന്നില്ല മേഘത്തിന്റെ
നിഴലായ ശോണനക്ഷത്രം.
അന്നു നീ വാക്കിന്റെ കരൾ ചീന്തി നിലയറ്റു
തന്നതാമിരുളാണു ചുറ്റും.
വഴിയിലൊരു വിലയില്ലാപ്രാണന്റെ മിഴിയിലെ
ഒഴിയാക്കനലാണു കാലം.

ഇന്നലെപ്പെയ്ത മഴയിന്നു പെയ്യുമെ-
ന്നൊരു മാത്ര ഞാൻ നീറി നിൽക്കെ,
അകലെ വന്നെത്തുന്നു കരി വീണ കണ്ണുമായ്‌
സമയവേഗത്തിന്റെ മേഘം.
അതിലെന്നെയാരോ കയറ്റി വിട്ടൊഴിയുന്നു
കരകാണാക്കനവാണു ജന്മം.
എങ്ങുമില്ലൊരു തുള്ളി ദാഹനീ,രെന്നാലു-
മെങ്ങുമുണ്ടലക്കടൽത്താപം.
ചിറകില്ലാതൊരു കോണിൽ
കാൽ തടഞ്ഞാളുന്നു
വഴിയറിയാത്ത നക്ഷത്രം.

ഇന്നലെപ്പെയ്ത മഴ, യില്ല, പെയ്യില്ല
ഇങ്ങൊരു നാളുമെന്നാലും,
വരും, - ഓരോ നാളിലും - കനൽമലർമൊട്ടിന്റെ
നിറമിഴി കൈവിടാദാഹം.
ഒരു കാറ്റിണയാതെ കാക്കും കിനാവിന്റെ
സുകൃതസ്മൃതിഗീതനാളം.
അതിലെന്റെ ദൂരങ്ങൾ, പകലന്തി, യാകാശം,
അതിരെഴാത്തിരുളിലെ സൂര്യൻ!

Sunday, January 19, 2014

പ്രകാശമുറങ്ങുന്ന പകൽ


പകൽ,
വർണ്ണാംബരം  വകഞ്ഞു മാറ്റി
മണ്ണിനെപ്പുണരുന്നു.

വാതിൽപ്പടിയിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്നവനെ
വിളിച്ചുണർത്തി ഞാൻ.
എനിക്കിങ്ങനെയൊക്കേ പറ്റൂ എന്ന്
അവൻ
ചെരിഞ്ഞെണീറ്റു.
അവന്റെ വിരൽത്തുമ്പുകളിൽ ഉറക്കം.
കാതിലും, കാലിലും ഉറക്കം.
കണ്ണീർ വറ്റിയ ചിന്തകളിൽ
എരിഞ്ഞു  നിൽക്കുന്നു ഉറക്കം...

തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ അഞ്ചു രൂപ ചോദിക്കാനും അവൻ മറന്നില്ല.

വഴിയോരത്തെ മരങ്ങളിൽ ഉറക്കം പുകഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.
ഇലത്തുമ്പുകളിൽ ഇറ്റുനിൽക്കുന്ന ഉറക്കം.
വഴിയിലൂടെ ഇഴഞ്ഞു പോയ ചക്രങ്ങളിൽ ഉറക്കം.
താഴു തുറന്ന് അകത്തേക്കു കടക്കാൻ നോക്കുമ്പോൾ,
താക്കോലിലും കണ്ടു ഉറക്കത്തിന്റെ ഇരുട്ട്‌,.

ഈ നാടിന്‌ ഇങ്ങനെയൊക്കെയേ പറ്റൂ എന്ന്
അത്യുന്നതങ്ങളിലെങ്ങോ നിന്ന് പല്ലി ചിലച്ചു.

അകലുകയായിരുന്ന അവൻ തിരികെ വന്നു.
ഒരു അഞ്ചു രൂപ കൂടി വേണം.
എന്തെങ്കിലും കഴിച്ചിട്ട്‌...

ഞാനവന്റെ പേരന്വേഷിച്ചു.
പ്രകാശം –
അവൻ പറഞ്ഞു.


Sunday, September 22, 2013

സമയം


ജനനസാഗരത്തിരകൾ കീറി ഞാൻ
സമയപൂർവ്വവൻകരയിലെത്തണം.

മിഴികളിൽ നിഴൽ,
ഉയിരിൽച്ചങ്ങല.
പിടിതരാവാക്കിന്നഭൗമനർത്തനം.

സമയമില്ലെനിക്കിവിടെയൊന്നിനും.
സമയമാണു പോൽ സകലകാരണം!